INTRODUCTION: We aimed to understand the molecular pathways affected by bortezomib and arsenic trioxide treatment on myelomonocytoid cell line P39.
METHODS: Oligonucleotide microarray platforms were used for gene expression and pathway analysis. Confirmation studies were performed using quantitative real time PCR.
RESULTS: Bortezomib treatment has shown upregulated DIABLO and NF-κBIB (a NF-κB inhibitor) and downregulated NF-κB1, NF-κB2, and BIRC1 gene expressions. Combination treatment of the two compounds showed gene expression deregulations in concordance by the results of single bortezomib treatment. Especially, P53 was a pathway more significantly modified and a gene network centralized around the beta estradiol gene. Beta estradiol, BRCA2, and FOXA1 genes were remarkable deregulations in our findings.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Results support the suggestions about possible use of proteasome inhibitors in the treatment of high-risk myelodysplastic syndrome (MDS). NF-κB was observed as an important modulator in leukemic transformation of MDS.
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmada, bir myelomonositoid hücre hattı olan P39 üzerinde bortezomib ve arsenik trioksidin etkilediği moleküler altyolları anlamayı amaçladık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Gen anlatım ve altyol analizleri için oligonükleotid mikroarray platformları kullanıldı. Konfirmasyon deneyleri kantitatif gerçek zamanlı PZR ile gerçekleştirildi.
BULGULAR: Bortezomib işlenmesi, DIABLO ve bir NF-κB inhibitorü olan NF-κBIB’nin anlatım artışını ve NF-κB1, NF-κB2, BIRC1 genlerinin anlatım azalışını gösterdi. İki bileşiğin birlikte işlenmesi ise aynı genlerin anlatım düzensizliğini göstererek bortezomib’in tek başına işlenmesinin sonuçlarıyla uyum içindeydi. Özellikle, P53 hücre altyolu daha anlamlı bir değişikliğe uğradı ve beta estradiol geni çevresinde bir gen ağı biçimlendi. Beta estradiol, BRCA2 ve FOXA1 genlerinin düzen değişiklikleri bulgularımız içinde en dikkat çekicileriydi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Sonuçlar proteazom inhibitörlerinin yüksek riskli myelodisplastik sendromda (MDS) olası kullanımı düşüncesini desteklemektedir. NF-κB, MDS’nin lösemik transformasyonunda önemli bir düzenleyici olarak gözlenmiştir.