Salvage Treatment Options for Posttransplant Relapse in Children with Early/Very Early Relapse of Acute Lymphoblastic Leukemia: A Single-Center Experience

This study aimed to evaluate salvage treatment options for posttransplant relapse in children with early/very early relapse of acute lymphoblastic leukemia (ALL). Forty consecutive high-risk ALL cases were divided into two groups based on the salvage treatment for posttransplant relapse: Group 1 (n=9) received purine nucleoside analogs (fludarabine/clofarabine-based regimens), while Group 2 (n=8) received targeted agents (blinatumomab, bortezomib, and chimeric antigen receptor T-cells). In Group 1, seven children received a fludarabine-based regimen and two received a clofarabine-based regimen. In Group 2, five children received bortezomib-based regimens, two received blinatumomab, and one received chimeric antigen receptor T-cells. Group 2 showed a significantly higher cumulative survival rate (75% vs. 22%) and lower grade 3 and 4 toxicity rates (13% vs. 66%) compared to Group 1 (p<0.05). Based on our limited data, targeted agents may constitute an effective treatment option and can be directly recommended for posttransplant relapse in children with high-risk ALL.

Keywords: Posttransplant relapse, Children, Targeted agents

Akut Lenfoblastik Lösemili Erken/Çok Erken Relaps Olan Çocuklarda Nakil Sonrası Relaps İçin Kurtarma Tedavisi Seçenekleri: Tek Merkez Deneyimi

Bu çalışmanın amacı, erken/çok erken relapsı olan akut lenfoblastik lösemili (ALL) çocuklarda nakil sonrası nüks için kurtarma tedavisi seçeneklerini değerlendirmektir. Kırk ardışık yüksek riskli ALL hastası, nakil sonrası relaps için kurtarma tedavisine göre iki gruba ayrıldı: Grup 1 (n=9) purin nükleozid analogları (fludarabin/klofarabin bazlı rejimler) alırken, Grup 2 (n=8) hedefe yönelik ajanlar [blinatumomab, bortezomib ve kimerik antijen reseptörlü T-hücreleri] aldı. Grup 1’de yedi çocuğa fludarabin, iki çocuğa ise klofarabin bazlı tedavi rejimleri uygulandı. Grup 2’de beş çocuğa bortezomib bazlı tedavi rejimi, iki çocuğa blinatumomab ve bir çocuğa kimerik antijen reseptörlü T-hücresi uygulandı. Grup 2, Grup 1’e kıyasla anlamlı derecede daha yüksek kümülatif sağkalım oranı (%75’e karşı %22) ve daha düşük evre 3 ve 4 toksisite oranları (%13’e karşı %66) gösterdi (p<0,05). Sınırlı verilerimize dayanarak, hedefe yönelik ajanlar yüksek riskli ALL’li çocuklarda etkili bir tedavi seçeneği olabilir ve nakil sonrası nüks için doğrudan önerilebilir.

Anahtar Kelimeler: Posttransplant relaps, Çocuklar, Hedef ajanlar