HLA Allelic and Haplotypic Organization in Common ABO Blood Group Phenotypes: A Single-Center Cross-Sectional Analysis

Objective: This study aimed to investigate the relationship between the Human Leukocyte Antigen (HLA) system and ABO blood groups in healthy donors. A comparative analysis of HLA immunogenetic architecture was performed between A Rh(+) and O Rh(+) individuals.
Materials and Methods: This retrospective study included 346 unrelated healthy donors registered at the xxxxxxx University Tissue Typing Laboratory between 2017 and 2025. Participants were 50.7% female and 49.3% male, with a mean age of 41.2 ± 14.8 years. Detailed HLA immunogenetic analyses were performed on 249 donors (142 A Rh[+] and 107 O Rh[+]). The HLA-A, -B, -C, -DRB1, -DQB1, and -DPB1 loci were genotyped using the DNAbased PCR-SSO method. Allele frequencies, haplotype distributions, Hardy–Weinberg equilibrium (HWE), and linkage disequilibrium (LD) patterns were analysed using the PyPop software.
Results: Allele distributions were broadly similar between groups. DRB116 was enriched in A Rh(+) donors (8.8% vs. 4.2%, p = 0.049), while B49, DPB113, and DPB101 were enriched in O Rh(+) donors (p = 0.032, 0.022, and 0.015, respectively). LD patterns differed between groups (A Rh(+): DQB1–DPB1, p = 0.038; O Rh(+): HLA-A– DQB1, p = 0.019), and all loci were in HWE (p > 0.05).
Conclusion: The analysis indicated that A Rh(+) and O Rh(+) donors share a largely similar HLA genetic background, with modest but detectable differences in selected HLA alleles and LD patterns. These subtle variations likely reflect minor population heterogeneity rather than distinct ancestry and may aid donor matching and interpretation of population-based immunogenetic association studies.

Keywords: HLA, Immunogenetics, ABO Blood Groups, Haplotype Frequencies, Linkage Disequilibrium

Yaygın ABO Kan Grubu Fenotiplerinde Alelik ve Haplotipik HLA Organizasyonu: Tek Merkezli Kesitsel Bir Analiz

Amaç: Bu çalışma sağlıklı Türk donörlerde İnsan Lökosit Antijen (HLA) sistemi ile ABO kan grupları arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamıştır. A Rh(+) ve O Rh(+) bireyler arasında, popülasyon düzeyinde olası farklılıkları incelemek amacıyla HLA immünogenetik mimarisinin karşılaştırmalı analizi yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, 2017–2025 yılları arasında xxxxxxx Üniversitesi Doku Tiplendirme Laboratuvarı’na kayıtlı 346 akraba olmayan sağlıklı donör dahil edilmiştir. Katılımcıların %50,7’si kadın, %49,3’ü erkek olup, yaş ortalaması 41,2 ± 14,8 yıldır. Ayrıntılı HLA immünogenetik analizleri 249 donör üzerinde gerçekleştirilmiştir (142 A Rh[+] ve 107 O Rh[+]). HLA-A, -B, -C, -DRB1, -DQB1 ve -DPB1 lokusları DNA temelli PCR-SSO yöntemi ile genotiplenmiştir. Alel frekansları, haplotip dağılımları, Hardy–Weinberg dengesi (HWD) ve bağlantı dengesizliği (LD) örüntüleri PyPop yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir.
Bulgular: Genel olarak alel dağılımları iki grup arasında büyük ölçüde benzer bulunmuştur. DRB116 aleli A Rh(+) donörlerde daha yüksek sıklıkta görülürken (%8,8’e karşı %4,2; p = 0,049), B49, DPB113 ve DPB101 alelleri O Rh(+) grubunda daha yüksek sıklıkta saptanmıştır (sırasıyla p = 0,032; 0,022 ve 0,015). Bağlantı dengesizliği (LD) örüntüleri gruplar arasında farklılık göstermiştir (A Rh(+): DQB1–DPB1, p = 0,038; O Rh(+): HLA-A–DQB1, p = 0,019) ve incelenen tüm lokuslar Hardy–Weinberg dengesine uygun bulunmuştur (p > 0,05).
Sonuç: Analizler, A Rh(+) ve O Rh(+) donörlerin büyük ölçüde benzer bir HLA genetik arka planına sahip olduğunu, ancak seçilmiş sınıf I ve sınıf II alelleri ile LD örüntülerinde istatistiksel olarak saptanabilir ancak mütevazı farklılıklar bulunduğunu göstermektedir. Bu ince immünogenetik varyasyonların, belirgin atasal ayrışmalardan ziyade popülasyon düzeyinde hafif bir genetik heterojenite yansıması olasıdır. Bu farklılıkların anlaşılması, donör eşleştirme stratejilerinin optimize edilmesine ve popülasyon temelli immünogenetik ilişkilendirme çalışmalarının daha doğru yorumlanmasına katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: HLA, İmmünogenetik, ABO Kan Grupları, Haplotip Frekansı, Bağlantı Dengesizliği