Allogeneic Hematopoietic Cell Transplantation for Relapsed / Refractory Hodgkin Lymphoma: A Multicenter Real-World Experience

Objective: AlloHCT remains a curative option for R/R Hodgkin lymphoma despite advances with BV and CPIs. This study evaluates its role and outcomes in this challenging patient population.
Materials and Methods: This retrospective oligocentric analysis involved 70 patients with R/R classical HL who underwent alloHCT.
Results: Patients were split into two treatment cohorts: era1 (2004–2010), 16 patients, and era2 (2011–2021), 54 patients. Among the cohort, sixty-three patients had previously received an autologous stem cell transplant. Forty patients were administered only (n=29) BV or BV preceding CPI (n=11) before alloHCT. A median follow-up of 64 months (40.7-87.3) revealed a 100-day non-relapse mortality (NRM) rate of 26%, with the 3-year overall survival (OS) and progression-free survival (PFS) reported as 39% and 28%, respectively. AlloHCT using haplotype-matched donors was linked to better OS and PFS. Post-transplant cyclophosphamide (post-tx CY) as a prophylactic approach for graft versus host disease (GVHD) significantly improved OS and PFS. A complete response (CR) during the post-transplant phase significantly improved OS and PFS. Indeed, better OS, PFS, and a reduced rate of NRM were observed in the pre/post-alloHCT BV and CPI group, although we could not demonstrate statistical significance. The survival (OS, PFS) curves and NRM rates were similar for both eras.
Conclusion: AlloHCT is a potentially practical therapeutic approach in responding to R/R HL patients.

Keywords: Hodgkin lymphoma, allogeneic stem cell transplantation, brentuximab vedotin, checkpoint inhibitors

Amaç: Brentuksimab vedotin (BV) ve immün kontrol noktası inhibitörleri (CPI) ile sağlanan önemli ilerlemelere rağmen, nüks/dirençli (R/R) Hodgkin lenfoma (HL) olgularında allojenik hematopoietik kök hücre nakli (AKHN) küratif bir tedavi seçeneği olmaya devam etmektedir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız, bu zorlu hasta grubunda AKHN’nin rolünü ve klinik sonuçlarını değerlendirmektedir. Retrospektif ve çok merkezli bu çalışmada AKHN yapılmış 70 R/R klasik HL hastası incelenmiştir.
Bulgular: Hastalar iki döneme ayrılarak değerlendirilmiştir: dönem 1 (2004–2010, 16 hasta) ve dönem 2 (2011– 2021, 54 hasta). Hastaların 63’ü daha önce otolog kök hücre nakli olmuştur. Kırk hastaya AKHN öncesinde yalnızca BV (n=29) veya BV sonrası CPI (n=11) uygulanmıştır. Ortanca 64 aylık (40,7–87,3) takip süresinde, 100 günlük nüks dışı mortalite (NDM) oranı %26; 3 yıllık genel sağkalım (GS) ve progresyonsuz sağkalım (PS) sırasıyla %39 ve %28 idi. Haplotip uyumlu donörlerle gerçekleştirilen AKHN daha iyi GS ve PS ile ilişkili bulunmuştur. Graft-versus-host hastalığı (GVHH) profilaksisi amacıyla uygulanan post-transplant siklofosfamid (post-tx CY), GS ve PS’yi anlamlı biçimde iyileştirmiştir. Transplant sonrası tam yanıt (TY) elde edilmesi GS ve PS üzerinde belirgin bir olumlu etki göstermiştir. AKHN öncesi/sonrası BV ve CPI uygulanan grupta daha iyi GS, PS ve daha düşük NDM oranları gözlenmiş olmakla birlikte, bu farklılıklar istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır. Sağkalım eğrileri (GS, PS) ve NDM oranları her iki dönemde benzer bulunmuştur.
Sonuç: Bulgularımız, AKHN’nin R/R HL hastalarında uygulanabilir ve potansiyel olarak küratif bir tedavi seçeneği olabileceğini göstermektedir

Anahtar Kelimeler: Hodgkin lenfoma, allojenik kök hücre nakli, brentuksimab vedotin, immün kontrol noktası inhibitörleri