HLA Allelic and Haplotypic Organization in Common ABO Blood Group Phenotypes: A Single-Center Cross-Sectional Analysis

Objective: This study aimed to investigate the relationship between the human leukocyte antigen (HLA) system and ABO blood groups in healthy donors. A comparative analysis of HLA immunogenetic architecture was performed between A Rh(+) and O Rh(+) individuals to examine potential population-level variations.
Materials and Methods: This retrospective study included 346 unrelated healthy donors registered with the Eskişehir Osmangazi University Tissue Typing Laboratory between 2017 and 2025. Participants were 50.7% female and 49.3% male, with a mean age of 41.2±14.8 years. Detailed HLA immunogenetic analyses were performed for 249 donors, including 142 A Rh(+) and 107 O Rh(+) individuals. The HLA-A, -B, -C, -DRB1, -DQB1, and -DPB1 loci were genotyped using the DNA-based polymerase chain reaction sequence-specific oligonucleotide method. Allele frequencies, haplotype distributions, Hardy-Weinberg equilibrium (HWE), and linkage disequilibrium (LD) patterns were analyzed using PyPop software.
Results: Allele distributions were broadly similar between groups. The HLA-DRB1*16 allele was enriched in A Rh(+) donors (8.8% vs. 4.2%, p=0.049), while HLA-B*49, HLA-DPB1*13, and HLA-DPB1*01 alleles were enriched in O Rh(+) donors (p=0.032, 0.022, and 0.015, respectively). LD patterns differed between the groups [A Rh(+): DQB1~DPB1, p=0.038; O Rh(+): HLA-A~DQB1, p=0.019], and all loci were in HWE (p>0.05).
Conclusion: The analysis indicated that A Rh(+) and O Rh(+) donors share a largely similar HLA genetic background, with modest but detectable differences in selected class I and class II HLA alleles and LD patterns. These subtle variations likely reflect minor population heterogeneity rather than distinct ancestry and may aid in donor matching efforts and the interpretation of population-based immunogenetic association studies.

Keywords: Human leukocyte antigen, Immunogenetics, ABO blood groups, Haplotype frequencies, Linkage disequilibrium

Yaygın ABO Kan Grubu Fenotiplerinde Alelik ve Haplotipik HLA Organizasyonu: Tek Merkezli Kesitsel Bir Analiz

Amaç: Bu çalışma, sağlıklı donörlerde insan lökosit antijen (HLA) sistemi ile ABO kan grupları arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamıştır. A Rh(+) ve O Rh(+) bireyler arasında, popülasyon düzeyinde olası farklılıkları incelemek amacıyla HLA immünogenetik mimarisinin karşılaştırmalı analizi yapılmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya, 2017-2025 yılları arasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Doku Tipleme Laboratuvarı’na kayıtlı 346 akraba olmayan sağlıklı donör dahil edilmiştir. Katılımcıların %50,7’si kadın, %49,3’ü erkek olup, yaş ortalaması 41,2±14,8 yıldır. Ayrıntılı HLA immünogenetik analizleri 249 donör üzerinde gerçekleştirilmiştir [142 A Rh(+) ve 107 O Rh(+)]. HLA-A, -B, -C, -DRB1, -DQB1 ve -DPB1 lokusları DNA temelli diziye özgü oligonükleotid temelli polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi ile genotiplenmiştir. Alel frekansları, haplotip dağılımları, Hardy-Weinberg dengesi (HWE) ve bağlantı dengesizliği (LD) örüntüleri PyPop yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir.
Bulgular: Genel olarak alel dağılımları iki grup arasında büyük ölçüde benzer bulunmuştur. HLA-DRB1*16 aleli A Rh(+) donörlerde daha yüksek sıklıkta saptanırken (%8,8’e karşı %4,2; p=0,049), HLA-B*49, HLA-DPB1*13 ve HLA-DPB1*01 alelleri O Rh(+) grubunda daha yüksek sıklıkta saptanmıştır (sırasıyla p=0,032, 0,022 ve 0,015). LD örüntüleri gruplar arasında farklılık göstermiştir [A Rh(+): DQB1~DPB1, p=0,038; O Rh(+): HLA-A~DQB1, p=0,019] ve incelenen tüm lokuslar HWE’ye uygun bulunmuştur (p>0,05).
Sonuç: Analizler, A Rh(+) ve O Rh(+) donörlerin büyük ölçüde benzer bir HLA genetik yapısına sahip olduğunu, ancak seçilmiş sınıf I ve sınıf II HLA alelleri ile LD örüntülerinde sınırlı fakat istatistiksel olarak saptanabilir farklılıklar bulunduğunu göstermektedir. Bu ince immünogenetik varyasyonların, belirgin atasal ayrışmalardan ziyade popülasyon düzeyinde hafif bir genetik heterojeniteyi yansıttığı düşünülebilir. Bu farklılıkların anlaşılması, donör eşleştirme stratejilerinin optimize edilmesine ve popülasyon temelli immünogenetik ilişkilendirme çalışmalarının daha doğru yorumlanmasına katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: İnsan lökosit antijeni, İmmünogenetik, ABO kan grupları, Haplotip frekansları, Bağlantı dengesizliği